★ﾟ･僕がきっと君のためにﾟ･★

 

 

ก่อนอื่นขอบอกว่าเราเป็น AKAME ONLYนะฮับ
เนื่องด้วย ครบ 13 ปี AKAME และเราชอบมาAKAME9 ปี
เฮ้ยไม่ได้โม้นะ..เรื่องจริงงงงงงงงงงงงสมัยบอร์ดฟิคสีฟ้า จินถูกเรียกในฟิคว่าลิงเผือกอะ

แบบว่าเลขสวยเลยขอเขียนเรื่องราววิเคราะห์AKAMEในแบบฉบับของตัวเอง
ความคิดส่วนตัวล้วนๆ.เผื่อใครเผลอเข้ามาอ่าน(คงไม่มีเพราะเราเป็นAKAMEลึกลับ)
ไหนๆก็วันครบรอบเลขสวยของเราขอเราประวัติการAKAMEที่น่าภูมิใจของเราโดยย่อหน่อยนึง
ช่วง2002  ปีที่เราชอบ มันเป็นช่วง เจฟีเวอร์พอดีเหมือนกับเกาหลีสมัยนี้แหละ
ก็ปีที่จูเนียร์มาพัทยาแหละแต่ก่อนเราเด็กพัทยาใต้ ร้านอาหารอาอยู่ใกล้โรยัลเดินไปก็ถึง ไปเดินเล่นบ่อยๆ บังเอิญเจอ โคคิ น้องคุ ราไฟ พอดี ถ้าไม่เจอวันนั้นคงไม่มีวันนี้แน่นอน  ความเป็นมายาวไม่เล่าดีกว่าเดี๋ยวเหมือนคนแก่ระลึกความหลัง
ฮ่าๆๆ
เอาเป็นว่าเกือบทั้งโรงเรียน(หญิงล้วนชื่อดังในจังหวัดชลบุรี)ชอบจูเนียร์
ทั้งคนแต่งฟิค เจ้าของบอร์ดฟิค ก็อยู่กันในโรงเรียนคุยกันสนุกสนานนัดกันไปตามด้วยก็ ก็สิบกว่าคนละ
ฟิคเรื่องแรกที่อ่านคือ 
"lovestorty"ของjinmedai คนแนะนำให้อ่านก็appเพื่อนม.ปลายคนสุดท้ายที่ยังเหลือชอบจูเนียร์ในปัจจุบัน
ตอนนี้พี่เก่งก็คุยกันอยู่ appก็ตามบ้างแต่ไม่มาก ดีใจนะที่เรายังคุยกันอยู่

เอาหละ
ขอพูดถึงนิยามคำว่า AKAME ในปัจจุบันแบบฉบับตัวเองแล้วกัน

อคาเมะเรียลในความหมายของเราหมายถึงการที่เขาสองคนมีลักษณะทั้งหน้าตา ท่าทาง พฤติกรรมที่เหมือนกันอย่างประหลาดทั้งตั้งใจเหมือนหรือบังเอิญเหมือน "
และอีกอย่างจินบุคลิกและหน้าตาคล้ายกับไอดอลที่คาเมะชอบ

อคมยัง ฟอเอเวอร์เสมอแต่เปลี่ยนรูปแบบในแบบที่โตขึ้นก็เท่านั้น


พูดมาซะยาวเริ่มเรื่องรู้ทันAKAME เลยละกัน ฮ่าๆๆ
AKAME แบ่งเป็น2ช่วง
คือ 1ไม่รู้ก็ทัน  กับ 2ต้องคิดเยอะ แต่อดีตก็เชื่อมโยงไปถึงปัจจุบันได้
ถ้าตามติดสถาณะการณ์ตลอด


ช่วงแรก  ปี2000-2006 ช่วงไม่ต้องคิดเยอะไม่ต้องรู้ก็ทัน..มันชัดเจนเพราะเปิดเผยมากก

 

มันเป็นช่วงแห่งความหวานแหวว เปิดเผยสุดๆ...ถ่ายหนังสืออะไรก็คู่กันตลอด
สัมภาษณ์พูดถึงกันตลอด ของใช้กุ๊กกิ๊กก็มีปะปาย..
(เห็นได้จากตอนมาไทยข้อมือ..สร้อยก็ก็เริ่มเหมือนกันละ)

1คาเมะอะแอบปลื้มจินก่อนเลย แสดงตัวชัดเจนว่าชอบจิน แสดงออกสุดๆ
เข้าหาจินก่อนตลอดเห็นได้ชัดก็ช่วงโอกินาว่า น้องพยายามยั่วยวนส่งจูบ ให้จิน พยายามเข้าเกาะ
ตอนไปไต้หวันก็พยายามเอาหัวชนจิน
สัมภาษณ์ก็พูดถึงจินตลอดๆ จะพูดออกแนว จินชอบโทรมาหาทุกวัน(พูดตั้งแต่2000(ประมาณเอานะ)ช่วงคาเมะจมูกหัก)
พูดสลับกันไปมา มาชอบโทรหากันตามเหงา แม้แต่ตอนจินพึ่งกลับจากเรียนที่เมกาคาเมะก็บอกจินโทรมาหาบ่อยๆ ว่า "ขอโทษๆ"
อะแต่ช่วง2002จินก็เริ่มตามน้อง ใส่ของอะไรเหมือนน้อง

ย้อนมาถึงปัจจุบัน คิดดูนะมันก็เป็นไปไม่ได้เลยใช่มั้ย? ที่อยู่ๆคนสองคนที่คุยกันทุกวันมาตลอด จะขาดการติดต่อไม่คุยกันเลยซะงั้น..ตลกแล้ว...


2รู้ดีว่าช่วงนั้นคัตตุนมาไทยซึ่งเราก็ไปตาม หวานแหววกันมากกกกกกก
รูปที่ถ่ายด้วยกันก็เยอะ โมเม้นก็แยะแฟนAKAMEคงรู้ดีประเด็นนี้ไม่ต้องพูดถึงเห็นชัดเจน
ในสตอรี่ไทยหรือบอร์ดต่างๆก็จับผิดกันมากมาย..สนุกสนานกันมากช่วงนั้น..แถมยังมีAKAMEMAILในเมียวโจอีก 

ช่วง ต้องรู้ทัน ต้องคิดเยอะ

 

แบ่งเป็นสองช่วงย่อย

 

 

 

 

 

 

 

อีกเรื่องคือ

 

 

 

แล้วอีกอย่าง ท่าทาง บุคคลิกและหน้าตามันไปทางจินทั้งหมด..คาเมะชอบแนวนี้แหละ เซอๆเข้มๆเท่ห์ๆ
อีกนิด คาเมะแต่งตัวเลียนแบบไอดอลของตัวเองซะด้วย บางอย่างที่คนคิดว่าสินสอดแต่อันนั้นอะคิมุใส่นะ
น้องซื้อตาม คงมีบ้างที่น้องซื้อตามจิน จินซื้อให้น้องไรประมาณนั้น

 

 

ยังไม่หมด วันพีชก็ชอบด้วยกันทั้งคู่ เจ้าหญิงวีวี่กับลูฟี่ ถ้าอ่านและดูเรื่องนี้ก็จะเข้าใจความเป็นอคาเมะเลอะเลยนะ
คาเมะชอบตอนนี้ที่สุด ที่เคยสัมภาษณ์ในหนังสือไง
สาระสำคัญของตอนนี้คือคำว่า สัญญาลักษณ์ความเป็นเพื่อน ลูฟี่ได้คิด กากบาทหมายถึงคำว่าเพื่อน
ตอนแยกจากกันลูฟี่กับวีวี่ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ต้องแสดงออกว่าเราไม่รู้จักกันเพื่อความปลอดภัยของเจ้าหญิง(ถ้าทหารรู้ว่าเจ้าหญิงรู้จักกับลูฟี่จะเป็นอันตราย )ลูฟี่ละลูกเรือจึงชูมือชั้นโชว์กากบาทรู้กันเพราะว่าเราคือ"เพื่อนกัน"

 

 

เลขรหัสของพี่จิน  จะไม่ให้คิดได้ไง วันออกซิงเกิ้ลแต่ละอย่าง
พูดถึงซิงเกิ้ลวันสำคัญ พิเศษ เท่านี้ก็เกินพอละที่แสดงความรักต่อน้อง

บางทีอย่างที่เราบอก ผลประโยชน์ของจอน
บางทีข่าวจินที่ปล่อยกับสาว มันก็ออกช่วงซิงเกิ้ล ช่วงจินทำไรซักอย่างไม่ใช่เรอะ
ไม่คิดว่ามันเป็นแผนการตลาดของลุงแกบ้างอะ

ลิซซี่ ทำไมเรารู้สึกว่าเธอก็แค่เพื่อน ชีแค่เยอะไปหน่อยในแบบฝรั่ง บางทีเธออาจเป็นที่ปรึกษาเรื่องคาเมะให้จินก็ได้นะ...จากการดูๆเธอ เธอก็ชอบและรับได้เพศที่สามมากมาย
เราก็คิดหลายๆเหตุผลนะที่ห่างกัน อาจจะเป็นเพราะทั้งคู่ลองใช้ชีวิตในแบบของตนให้เวลาอยู่กับตัวเองซักระยะก็ได้...อ่านสัมภาษณ์น้องบางทีก็แบบหลุดอะไรที่(เราคิดไปเองหรือเปล่าว่าพูดถึงจิน)ถ้าเป็นจินคงน้อยใจน่าดูน้องเล่นสนใจคนอื่นเท่าเทียบกันหมด..คงทะเลาะกันบ่อยก็เรื่องนี้นิแหละ..



บางทีเราก็คิดนะ AKAME ในอนาคตอาจจะเหมือนแบบคู่นก ฉัตรชัย กับเจ๊ไก่ไรงี้
มีครอบครัวปิดสังคมแต่ก็ยังคบกันอยู่หาผู้หญิงที่รับได้ไรงี้
แต่มันอาจจะไม่ใช่ก็ได้ คิดไว้หลายทาง

ไม่แน่จินแค่อยากทำที่ตัวเองฝัน เปิดที่ทางที่เมกา พอถึงจุดนึงของชีวิต ก็พาคาเมะไปอยู่ด้วยที่นู้น
แต่ยากเพราะคาเมะเป็นประเภท คนอื่นมาก่อนตัวเองเสมอรักษาภาพไอดอลไม่อยากให้คนอื่นเสียใจ
แต่มันก็ไม่แน่

เราเป็นAKAME จนถึงจุดนี้ก็ดูๆกันไปปปปปปป
รอเวลาให้อะไรมันชัดเจนขึ้น(เรื่องเวลาคาเมะให้ความสำคัญมากทีเดียว)

อ่านแล้วพอรู้ทันกันบ้างมั้ย? หรือรู้กันอยู่แล้ว

บางทีสาวๆก็เอาอารมณ์มาก่อนเหตุผลทำให้มองไม่เห็นบางจุดอะ
โวยวายๆซึ่งเรารู้ไรมาก็จะอยู่อย่างเงียบๆมานั่งวิเคราะห์จริงเหรอวะดูเหตุผลซิ
มองในมุมของคาเมะในมุมของจิน..จินมันอาจจะดูเลวในเวลาออกสื่อแต่จริงๆเวลาอยู่กับคนที่รักมันอาจจะไม่ใช่..คนเรามีสองมุมเสมอ...น้องก็ไม่ได้ถูกเสมอไป
คือเราไม่ใช่สาวทั่วไป ออกแนวระบุ้พศไม่ได้ความคิดจะไปทางผู้ชายมากกว่า
(ไอ้พวกเหตุผลเป็นหลักนิแหละ)แต่ก็อ่อนไหวในบางเรื่อง   สำหรับเราเรื่อง
AKAMEละเอียดอ่อนมาก AKAMEonlyไม่รับคู่อื่น เป็นงี้มาตลอดคงเปลี่ยนยาก ฮ่าๆๆ







ปล.อันนี้อยากระบายเกี่ยวกับเพื่อนในอดีตที่ไม่มีวันได้อ่าน

ถึงคนที่หลงเข้ามาอ่านคงแบบไม่ค่อยจะเห็นตามทวิตหรืออะไรเท่าไร
ด้วยความที่โตแล้วทำงานส่วนตัวเลยไม่ค่อยมีเวลา เหมือนสาวๆทั่วไป
ทำส่วนตัวถึงเงินน้อยเหนื่อยแต่ไม่ต้องทนเจ้านายกับเพื่อนร่วมงานกดดัน
ฮ่าๆเจอเพื่อนพูดหลายคนเครียดแทน

อืม
การชอบมานานก็ได้รับความเจ็บปวดเรื่องเพื่อนอคมมาพอสมควร
เพราะแต่ละคนที่ผ่านเข้ามา ก็หายจากกันไปด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง

เลิกชอบเพราะข่าวกับป้าเคียว(ช่วงนั้นประโคมแบบ อคาเมะปวดร้าวมาก)
เลิกชอบเพราะไปชอบเกาหลี(หายไปเยอะมาก)
เลิกชอบเพราะจินออกจากวง(อันนี้จะเลิกชอบไปเลย)
เลิกชอบเพราะไม่เชื่อมั่นในอคมคิดว่ามันไม่เรียลแล้ว(เพราะไม่หวานแหววเหมือนแต่ก่อน)
เลิกชอบเพราะ ทำงาน ไม่มีเวลา มีครอบครัว
(จัดอยู่ในหมู่เพื่อนมปลาย เพราะเหลืออินี่ที่บ้าอยู่คนเดียวและเพื่อนสาวอีกคนที่ตามแบบห่างๆ)
บางทีก็คิดนะ เพื่อนจูเนียร์รอบกายหายไปขนาดนี้  เราจะอยู่เพื่ออะไรควรใช้ชีวิตปกติเหมือนเพื่อนใช้มั้ย? แต่มันทำไม่ได้อะ ไม่ได้จริงๆ ผูกพันเกินว่าจะแยกจากแล้วหละ
เหอออออออออ
ช่วงแรกๆเรามีเพื่อนอคมเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ทั้งรุ่นน้องเพื่อน ในบอร์ดฟิค แฟนฟิค
เด็กจากชลด้วยกัน เพื่อนครั้งนึงที่เคยสนิทที่สุด ซึ่งช่วงนั้นใครๆก็รู้จักบล็อคที่พูดเรื่องราวเกี่ยวกับอคม. ด้วยความที่อ่อนไหวกับเรื่องนี้มาก และผิดหวังในข่าวบ้างข่าวทำให้เลิกชอบในที่สุด
ช่วงเวลานั่นก็ได้ทำบอร์ดกับน้องเด็กชลด้วยกัน ซึ่งก็ห่างหายกันไปเพราะชอบเกาหลี
พี่ๆแหล่งข่าว(ซึ่งใครๆก็รู้จักช่วงนั้น)ก็ไปชอบเกาหลี
น้องที่เคยอคมเชียงใหม่ด้วยกันสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป ก็จากไปเพราะชอบเกาหลี
ไปกับเกาหลี(ถือซะว่าคัดอคมละกัน)
ช่วงนั้นก็อยู่ปีสาม เป็นอะไรที่เรียนหนักประสาทจะแดก
ก็ห่างจากวงการไป เจ็บปวดกับข่าวเจ็บปวดกันเพื่อน
พอกลับมาอีกที คนก็เปลี่ยนแปลงไปในแบบที่ไม่คุ้นชินบางกลุ่มก็สนิทกันแล้วจนเราไม่อยากจะแทรกกลาง
บางคนกลับมาก็ไม่ให้ความรู้สึกเหมือนช่วงก่อนก็ห่างๆกันไป


จากวันนั้นถึงวันนี้ เก้าปี พบกับความผิดหวังเรื่องเพื่อนมาตลอด
ตอนนี้เหลือเพื่อนอคม ที่คุยกันจริงๆไม่กี่คน น้องที่คุยสมัยสตอรี่ไทย คบที่แบบเคยเจอตัวกันเป็นๆไรประมาณนั้น เพราะกลัวการผูกสัมผัสและการลาจากที่สุด
ไม่รู้เพื่อนอคมที่เหลืออยู่จะอยู่ด้วยกันขนาดไหน
ถึงจะจากหายกันยังไง เราก็จะยืนอยู่เป็นอคเมะตรงนี้ไปตลอดแหละ
มีเพื่อนอคมเท่านี้ก็มีความสุขละ เห็นหน้าน้อง หน้าจินก็ชุ่มชื่นให้สู่กับงานได้ละ
ตอนนี้เราแค่ตามผลงานน้อง ตามไปหมดทุกอย่างคงไม่ไหว เริ่มแก่หมดแรง


สุดท้ายก็ขอเป็นอคม ลึกลับ อยู่ในที่มืด  ยังเชื่อในอคาเมะเสมอ
ถึงจะไม่แสดงออกภายนอกเหมือนอย่างเคย แต่แสดงออกในเชิงคำพูดก็ดีใจมากแล้ว
มันไม่ใช่แค่คิดไปเอง...แต่มันมีอยู่จริง


จบเรื่องแต่เพียงเท่านี้